...............................
سرودت نغمه و ذکرت مناجات
لبان غنچه ات ؛ نقل و نباتات
شوم همسایه ات ؛ دزدی مبادا
که چیند بوسه را ؛ هیهات ؛ هیهات.
مازیار طهماسب نیا (منزوی)
..............................
به رویت شهر دل را می گشایم.
سرود هم صدایی می سرایم
نهم در پویشت روی زمین را
مرصع با نگین رد پایم.
مازیار طهماسب نیا (منزوی).
این خودم هستم. البته تصویری از خودم است. نمی دانم از دیدن این چهره چه چیزی در مورد شخصیت من برداشت خواهی نمود. اما به عرض برسانم هدف از نهادن این تصویر فقط چهره نمودن به دوستان عزیزم است و هیچ منظور دیگری ندارم. به این وبلاگ باتمام کمبودها و دلتنگی های آن که بی شک از کمبودها و دل گرفتگی های صاحبش نشات می گیرد خوش آمدی دوست وبگذر من. (منزوی)