با تو
با تو اما ،دریا با من مهربانی می کند.
با تو اما ،پرندگان این سرزمین،خواهران شیرین زبان منند.
با تو اما ، سپیده در صبح ، بر گونه ام بوسه میزند.
شریعتی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۰ ساعت 1:13 توسط منزوی
|
این خودم هستم. البته تصویری از خودم است. نمی دانم از دیدن این چهره چه چیزی در مورد شخصیت من برداشت خواهی نمود. اما به عرض برسانم هدف از نهادن این تصویر فقط چهره نمودن به دوستان عزیزم است و هیچ منظور دیگری ندارم. به این وبلاگ باتمام کمبودها و دلتنگی های آن که بی شک از کمبودها و دل گرفتگی های صاحبش نشات می گیرد خوش آمدی دوست وبگذر من. (منزوی)