درود و عرض ادب خدمت دوستان
گرفتی با ضمیری سرد و خاموش
سلوک و سوسه های غم ؛ در آغوش.
مرا افسوس و ترس و طعنه در یاد
تو را تفسیری از خنده ؛ فراموش.
مازیار طهماسب نیا (منزوی)
+ نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 5:39 توسط منزوی
|
این خودم هستم. البته تصویری از خودم است. نمی دانم از دیدن این چهره چه چیزی در مورد شخصیت من برداشت خواهی نمود. اما به عرض برسانم هدف از نهادن این تصویر فقط چهره نمودن به دوستان عزیزم است و هیچ منظور دیگری ندارم. به این وبلاگ باتمام کمبودها و دلتنگی های آن که بی شک از کمبودها و دل گرفتگی های صاحبش نشات می گیرد خوش آمدی دوست وبگذر من. (منزوی)