قسم به نام بهار ،به موسم و فصل گل.

به نغمهء چکاوک ،به هر سرود بلبل.

قسم به شعلهء شمع ،قسم به نورخورشید.
به خلوت عاشقان ،قسم به سایهء بید.

قسم به تیر آرش ،به شوکت سلیمان.
به حکمت ارسطو ،قسم به خاک ایران.

قسم به عشق و عاشق ،به سرخی شقایق.
قسم به دور ایام ،به گردش دقایق.

قسم به هر چه خوبی ،که در جهان بدیدم.
به شعر ناب حافظ ،که از دیوان شنیدم.

ندیدم اندر جهان نکو تر از صداقت.
نبود در ضمیرم بجز یاد رفاقت.

شادی و طیب قلبم ،لبخند دوست باشد.
در زمهریر بدرود ،ز من خشنود باشد.

مازیار طهماسب نیا

یکی از دوستان نزدیکم عازم سفری دور و  دراز گشته است. سفری به دیار غربت. ضمن انکه برایش سلامتی و تعالی آرزو می کنم ، این شعر کوچک را تقدیم وجود زیبا و پر بهایش می کنم. بدرود دوست خوب من