چتری برای باران

قلم به دست و ادیب، تو بهترین سخندان.

سلام و عرضِ ادب ، به رسمِ مهرجویی.

دو صد سپاس و درود ، ای چشمهء نکویی.

هزار شاخهء گل ، تقدیمِ مقدمِ تو.

لبخندِ پروردگار ، نگین به خاتمِ تو.

در چرخهء روزگار ، فروغِ دانش شدی.

همچو لطافتِ ابر ، صفای بارِش شدی.

محفلِ علم و ادب ، روشن ز تو مجلس است.

شهدِ شکر کلامت ، چو انگبین خالص است.

ای تو الههء پاک ، تو همنشینِ یزدان.

ای گنجِ نابِ دانش ، ای برگزیده انسان.

ستایش و صد ثنا ، قلبِ تو باد شادان.

جزای خیر بر تو ، ثوابِ نیک و احسان.

شاگردِ درسِ تو ام ، به لطفِ این روزگار.

خانه و منزلگَهَت ، بهشتِ پروردگار.

نگارش : مازیار طهماسب نیا.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با درود و عرض ادب خدمتِ دوستانِ خوبِ خودم.

چندی پیش بنا به درخواستِ دوستی گران مایه ، و بابتِ قدر دانی از یک معلمِ ، این شعر کوتاه را سرودم .

اکنون تصمیم گرفتم که برای تقدیر و سپاس  از  مقامِ شامخِ معلم و به ویژه معلم های خودم ، با اندکی تغییرات آن را عرضه کنم. امیدوارم که بخوانید و لذت ببرید و قصورِ گفتارِ این کمترین را با علوِ طبع و محبتتان ببخشید.