رباعی
درود و عرض ادب.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
یا پیر و کهن، رو به نهایت هســـتی.
یا شاب و گره، زُلفـَکِ هَستی بستی.
لب خنده زن و بذله سخن، پا برجا
دل شاد سر از ساغر مینا، مســتی.
...
مازیار طهماسب نیا (منزوی).
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۴۰۴ ساعت 0:14 توسط منزوی
|
این خودم هستم. البته تصویری از خودم است. نمی دانم از دیدن این چهره چه چیزی در مورد شخصیت من برداشت خواهی نمود. اما به عرض برسانم هدف از نهادن این تصویر فقط چهره نمودن به دوستان عزیزم است و هیچ منظور دیگری ندارم. به این وبلاگ باتمام کمبودها و دلتنگی های آن که بی شک از کمبودها و دل گرفتگی های صاحبش نشات می گیرد خوش آمدی دوست وبگذر من. (منزوی)