سر ها همه به زیر؛ افکنده
خسته بود.
دلها چو آیینه ء دق، خُرد و
شکسته بود.

سیمای آسمان، چه کبود و تیره
رنگ
از گریهء مادری که به سوگ
نشسته بود...

مازیار 🖤🖤🖤